Όταν πάρκαρα το αμάξι μου, το πίσω αμάξι δεν υπήρχε. Yπήρχαν όμως τα καρότσια του μαγαζιού και στην άκρη του πεζοδρομίου ένα σταντ.

Tο μπροστά αμάξι ήταν μισό μέτρο πιο μπροστά.

Πάρκαρα στις 6 και 45 περίπου και πήγα να φύγω στις 7 και 5. Το μαγαζί είναι ακριβώς μετά τον Γουντσίδη Νο1 στην Κολοκοτρώνη. Όταν άφησα το αμάξι, αυτός που έχει το μαγαζί μου είπε πως και καλά του κόβω την δουλεία που παρκάρω και να μην αφήσω το αμάξι για όλο το βράδυ εκεί και πως απαγορεύεται να παρκάρουν αμάξια στην συγκεκριμένη οδό, και πως άμα αφήσω το αμάξι θα φωνάξει την αστυνομία και τέτοια. Υπάρχουν και άλλα αυτοκίνητα στην ίδια πλευρά του δρόμου και δεν είδα καμία κλήση σε κανένα!

Όταν πήγα να φύγω , το μπροστά αμάξι ήταν 10 πόντους από το δικό μου και το πίσω σχεδόν κολλημένο και λίγο τραβηγμένα προς τα έξω , ίσα-ίσα για να μην μπορώ να φύγω. Όταν ρώτησα τίνος είναι τα αμάξια κανείς δεν ήξερε ενώ και δυο ήταν ξεκλειδωμένα . Το πίσω αμάξι πρέπει να ήταν δικό του γιατί όταν ξεκίνησα για βγω μου είπε «πως  θα φύγεις ρε φίλε δεν χωράς, θα μου τσαλακώσεις το αμάξι αν πας πίσω».  Μέχρι της 9 και,  το αμάξι το δικό μου ήταν μπλοκαρισμένο.

Αυτοί είναι οι επαγγελματίες αυτής της πόλης, δεν φτάνει που κάνουν κατάληψη των πεζοδρομίων (περάστε μια βόλτα απο εκεί να δείτε τι γίνεται) δεν θα μπορούμε να παρκάρουμε και μπροστά στα καταστήματα τους για να έχουν θέα την θάλασσα αυτοί. Όταν νοικιάζεις ένα μαγαζί αυτόματα σου ανήκει και ο,τι είναι μπροστά απο την βιτρίνα του καταστηματός σου?

Την επόμενη φορά θα πάρω την κλούβα του φίλου μου και θα πάω να την παρατήσω εκεί για καμιά εβδομάδα... Ντροπή σας!